Op zoek bij de mensen in het bos!!!!

Op 12 april zijn we vertrokken naar Medan in Sumatra. Vanuit Bali hebben we na zes uur vertraging het vliegtuig gepakt naar Jakarta en daar overgestapt op een vlucht naar Medan. Het grappige is dat ze hier altijd even bidden voordat de vlucht opstijgt, is toch wel een fijn gevoel dat ze dat doen ;-)
We kwamen uiteindelijk om 23.00 uur aan in Medan en zijn op zoek gegaan naar een hotel. We zijn terrecht gekomen in een btje een shithol en het was nog prijzig ook. Maar ach het was laat en het was toch maar voor een nacht.

We zijn gaan slapen en 's ochtends vroeg zijn we vertrokken met de taxi naar het busstation. Natuurlijk stopte de taxi niet op het busstation, maar zette ons af bij een minibusje die ook naar Bukit Lawang ging, maar wel weer iets duurder dan een normale bus. Dat is echt een nadeel van Indonesie. Je moet altijd op je hoede zijn, want ze proberen je altijd op de een of andere manier te naaien. Ook spreken ze op Sumatra geen Engels en dat maakt het moeilijk.

Na wat onderhandelen over de prijs zaten we eindelijk in het minibusje (bemo) op weg naar Bukit Lawang. De weg was echt verschrikkelijk, maar toch ook wel weer erg grappig. Ja, je moet hier gewoon echt overal de humor van inzien. We zaten als sardientjes opgekropt in het minibusje voor 4 uur en onderweg heb ik wel 15 mensen in het busje geteld en zeker zes erboven op. Dit zie je niet in nederland. Ook was de weg echt te erg! Je kunt het een btje vergelijken met de weg van Nairobi naar Naivasha bij Haiko in Kenya. Overal gaten en slecht asvalt, dus dat was erg confortabel! Maar dat hoort bij het reizen haha.

Na vier uur in het busje kwamen we aan in Bukit Lawang. Dit maakt het gelukkig allemaal heel snel weer goed. Wat is het hier geweldig mooi! We werden natuurlijk opgewacht door allemaal mannen die onze gids wilden zijn (hier waren we al voor gewaarschuwd door de lonely planet). Gelukkig hadden we in Medan een jongen ontmoet die ook tours regelt in Bukit Lawang en hij had iemand aangeraden om mee op trekking te gaan. Deze jongen stond ons keurig op te wachten en weg waren alle vervelende mannetjes. Gelukkig was hij een hele relaxte jongen en je merkte meteen dat hij een echt gids was en niet een wannabe gids. Hij heeft ons een btje de weg gewezen.

Allereerst hebben we een permit gehaald om naar de eerste voeding te gaan. Hierna zijn we op zoek gegaan naar een hotel. We hoorden al van andere toeristen dat het vrij druk was, dus hopen dat er nog een kamer vrij was. Na een lange weg met de zware tas (17kg door het geshop) te hebben gelopen kwamen we aan bij het eerste hotel. Helaas zat deze vol. Gelukkig zat er nog een hotel in de buurt en zij hadden nog een kamer vrij. Deze was iets duurder, maar echt zo geweldig. Een hele mooie badkamer met zit-wc! en een soort veranda met uitzicht op een waterval. We konden ook vanuit de kamer naar de waterval lopen en erin gaan zitten. Zo geweldig, hier kan ik wel even blijven.

We zijn deze dag ook meteen na de eerste voeding gegaan van de oerang oetangs (deze naam betekent: de mannen in het bos'). We moesten oversteken met een kano en dat was echt al een hele happening. Je had echt het gevoel dat je elk moment om kon kieperen, maar het is goed gegaan. Toen we aan de overkant stonden te wachten op de rangers kwam de eerste oerang oetang al aangeslingerd. Ze kwam vanaf de overkant via de touw van de kano naar ons toe. Echt zo geweldig. Ze kwam heel stoer op ons aflopen en bij ons zitten en wachten op de bananen. Ze had ook een kleintje mee. Zo geweldig om zo dichtbij deze dieren te zitten. We zijn een tijdje bij haar gebleven om foto's te maken en van haar te genieten. Hierna zijn we naar de voederplaats gegaan. Helaas kwamen hier geen oerang oetangs naartoe. Dit is natuurlijk een goed teken, want dit betekent dat er genoeg eten in het regenwoud is en dat ze voor zichzelf kunnen zorgen. We zijn na een tijdje wachten weer naar beneden gegaan en daar kwamen we nog wat andere apen tegen. Ik weet de naam hier niet meer van, maar deze waren ook heel mooi (zie foto). Eenmaal beneden stond onze vriendin ons op te wachten en ze ging weer helemaal voor ons poseren! Echt geweldig. Hier hebben we ook nog twee andere oerang oetangs gezien. We hoefden dus niet eens naar de voederplaats.

De tweede dag zijn we op trekking geweest met onze gids Anto! We zijn om acht uur vertrokken. Eerst weer naar de voederplaats waar dit keer wel een oerang oetang ons stond op te wachten. Helaas hadden we geen bananen en ach wat keek ze zielig. We zijn weer even blijven kijken en hierna het regenwoud ingegaan voor onze trek. We hebben ongeveer 5 uur gelopen door het regenwoud en het was echt geweldig mooi. In het begin regende het, maar ach dat maakt niet uit. Later werd het droog en kwam de zon door. We hebben tijdens de trekking veel mooie bomen, bloemen, planten die ze gebruiken voor geneesmiddelen, spinnen, veel muggen, bloedzuigers gezien. Natuurlijk hebben we ook apen gezien. We hebben de Gibbons hoog in de bomen zien slingeren. Deze zijn heel moeilijk te zien, dus dat was geluk. Wat zijn ze schattig, ze lijken echt een beertjes. Ook hebben we natuurlijk een oerang oetang in het bos gespot, weer met een kleintje. Echt geweldig. We hebben haar bananen gevoerd en zijn een tijdje bij haar blijven zitten. Op een gegeven moment zaten we op de grond zelf iets te eten. Dit kreeg ze door en ze kwam meteen naar beneden en naar ons toe. Ze pakte van iemand de crackers af en probeerde ook de rugzak mee te nemen. Echt zo grappig. Ze zijn zo heerlijk eigenwijs. We hebben hier ook een filmpje van gemaakt en proberen dit op de site te krijgen!!! We zijn hierna nog verder gelopen, maar helaas geen oerang oetangs meer gezien. Na de trek zijn heerlijk gaan afkoelen in onze prive waterval. We hadden wel veel overlast van onze huisapen.

Elke middag kwamen ze over ons dak heen rennen om in de bomen te springen. Ze bleven altijd even gluren naar ons en zelfs blazen naar Noud. Noud is zelf bijna aangevallen door een, zo grappig! Ook hadden we koekjes gekocht en deze hadden we even buiten laten liggen en zijn naar binnengegaan. Opeens keken we uit het raam en dachten wat zijn die apen aan het eten. Dat waren dus onze koekjes. Ze hebben ons dus bestolen, een echte apenstreek dus!!!!

De derde dag zijn we 's ochtends toch nog een keer naar de voederplaats gegaan voordat we terug naar Medan moesten. Hier hebben we er weer twee gezien. Ook weer een geweldig filmpje gemaakt van een van de apen die aan kwam slingeren. We zijn echt helemaal verkocht. Ook was een van de kleintje erg levendig en probeerde iedereen aan te raken en aan de kleding te trekken. Echt zo schattig. Na de voeding zijn we teruggegaan naar Medan. We hebben weer een minibusje gepakt en dit was maar goed ook. We waren nog niet weg of we zagen de public bus op zijn kant in een ravijn liggen. Dit zag er echt verschikkelijk uit en we waren blij dat we er niet in hebben gezeten. Je staat er niet zo heel erg bij stil, maar ja die dingen gebeuren natuurlijk ook. We hadden nu een betere reis. Het was veel minder druk in het busje en hij deed er maar drie uur over. Gelukkig kon hij ons tegen een redelijke prijs bij het vliegveld afzetten, dus we hoefden niet in het vieze Medan een taxi te zoeken. Dit is echt een hele vieze stad en hier wil je niet blijven. We waren op 15.00 uur op de luchthaven en om 20.10 uur zou onze vlucht vertrekken. Als snel hoorden we dat we vertraging hadden van een paar uur. Dit zou dus een hele lange zit worden. Gelukkig hebben we een heel leuk Canadees stel ontmoet waar we de zeven uur wachten mee hebben doorgebracht. Zij hadden heel veel leuke verhalen en tips, dus de tijd vloog voorbij. We hebben afscheid genomen van Indonesie met een heel erg dubbelgevoel. Het is echt een geweldig mooi land. Je kunt er zoveel zien en doen en het is super goedkoop. Alleen moet je hier altijd op je hoede zijn. Vooral in de steden zien ze ja als geldtekens en proberen ze je altijd te naaien. Daarintegen zijn de mensen in de bergen onwijs vriendelijk en leuk. We hebben over het algemeen dus echt een toptijd gehad en hadden best wat langer in Sumatra willen blijven, maar helaas onze 30 dagen zitten erop!

Om 22.30 uur gingen we eindelijk vliegen. Gelukkig duurde de vlucht maar 55 minuten dus dat scheelde. Onze eerste ontmoeting met Kuala Lumpur was geweldig. Geen taxi schauffeurs die met zijn tienen aan je hingen en half je tassen alvast meepakken. We werden gewoon met rust gelaten, woh wat een belevenis. We konden hier ook gewoon met de bus naar de stad en dit was echt een luxe bus met beenruimte. Dit is wel heel anders dan we gewend zijn. Om 2.30 uur waren we eindelijk aangekomen in een backpackershotel en zijn we gaan slapen. We hebben de volgende dag een wat luxer hotel opgezocht, want we willen een keer een warme douche en een tv. Met dank aan mijn broer Haiko, kunnen we een paar dagen genieten; thanks broer!